Afscheid

Lief, lief, lief Saalbach,

Het moment is gekomen dat wij afscheid gaan nemen. Ik had nooit gedacht dat we zulke hechte maatjes zouden worden. Want ik was wel bevooroordeeld hoor, voordat ik jou ontmoette. Ik had nooit gedacht dat we echt bij elkaar zouden passen. De eerste kennismaking was ook een beetje onwennig, een beetje aftastend. We lagen niet helemaal op één lijn dat bleek uit van alles.

Je hebt me met open armen ontvangen maar gastvrij was je niet. Compleet op mezelf aangewezen heb ik een aantal dagen rondgedwaald. Ik werd opgeslokt door het leven hier, je hebt me vanaf het eerste moment totaal geïsoleerd van mijn leven in Nederland. En ik liet het allemaal gebeuren. Zo snel raakte ik gewend aan de bergen, de sneeuw en de frisse lucht.. Maar ook aan de dikke Nederlandse auto's in het hoogseizoen, de bescheiden halve liters bier en de massale intocht van locals als het mooi weer was. Ook heb ik veel bijzondere ontmoetingen aan jou te danken. Al jouw inwoners die nu deel uitmaken van mijn geweldige vriendengroep. Maar ook mijn eerste ontmoeting met Bobby's Pub of Berger Hochalm zal ik nooit vergeten. Het zijn van die kleine dingen die je moet weten. Het heeft ons zeker twee weken gekost om uit te zoeken wat nou precies de snelste route naar de skischool was. Waar je het beste kon eten als skileraar met je groepje. Waar het bier het goedkoopst was. Waar je het langst in de zon kunt zitten in januari. Naar welk liftpersoneel je vriendelijk moet zwaaien. Wat de openingstijden van de supermarkt zijn. Op welke tv zender rtl4 te ontvangen is. Welke taxichauffeur het waard is om te bellen. Het was een grote zoektocht om elkaar te ontdekken Saalbach en ik ben blij dat we elkaar op deze manier hebben leren kennen.

We waren aan elkaar gewaagd, dat wel. Want wat heb ik heerlijk kunnen klagen als ik moest lopen omdat de bussen spontaan besloten niet te rijden. Of als de taxichauffeur meer dan twee euro per persoon vroeg na een ritje van vijf minuten. Of als het internet werkte zoals het normaal werkte. Als ik 's ochtends wakker werd en het zonnetje scheen was Saalbach de mooiste plek op de wereld. Als ik 's ochtends wakker werd en het sneeuwde dan wist ik zeker dat het de beste sneeuw in de wereld was. Als ik 's ochtends wakker werd en het regende dan wist ik dat Saalbach de enige plek op de wereld moest zijn waar het regende. Wat heb ik je vervloekt mijn vriend.

Eigenlijk moet ik je ook bedanken. Bedanken voor alle dingen die zo vanzelfsprekend lijken, maar die zoveel voor mij betekend hebben dit seizoen. Bijvoorbeeld die metersdiepe poedersneeuw in januari. Of die heerlijke zonovergoten middagen op het terras bij Berger. Het goede excuus om dronken te worden bij elke Freestyle-show. Het bewijs dat kerst en oud&nieuw meer dan geweldig kunnen zijn zelfs als je niet in Nederland bent. Guus Meeuwis luisteren en heel hard meezingen alsof we ons niet schamen voor onze afkomst. Blij zijn dat de kinderen in je klasje gele hesjes aan hebben omdat je ze anders allang kwijt was geraakt. De bijzondere fakkelafdaling op oudejaarsavond. Bezoek van mijn broer, die altijd alles in het leven een beetje beter maakt. Zondagavond op de bank met de jongens om de eredivisie te kijken. Stef Stuntpiloot spelen met buitenlanders. Skilerarentraining met vier man sterk. Denen die Nederlands proberen te spreken. Tegen bomen aan skiën en dan zweren dat ze er daarvoor nog niet stonden. Privé-les geven aan extreem rijke Russen in Russia week. Avondjes nagelen in Taverne en Catootje genoemd worden omdat je eigenlijk meer op Karlijn lijkt. Eeuwige discussies over wie er aan de beurt is om af te wassen. Nachten lang Fifa spelen. De beste avonden in Underbar met Francientje. Hopen ooit zo goed te kunnen skiën als papa. Verjaardagen die niemand zich kan herinneren maar die gezellig moeten zijn geweest. In korte broek en op slippers door de sneeuw naar de supermarkt. Tosti's bakken en iedereen midden in de nacht wakker maken door middel van het brandalarm. Spontaan bergen beklimmen van 2100 meter hoog. Dom Pérignon uit 1996 drinken om het seizoen af te sluiten. Maar het meest van alles: de warmte van een echte familie in Mitarbeiterhaus.

Dit was een ode aan jou, Saalbach. Aan jou en alles eromheen wat jij veroorzaakt hebt. Nu gaan we dan toch echt afscheid nemen. Dat gaat niet makkelijk worden na alles wat we meegemaakt hebben. Er is nog nooit iemand zo mooi voor ons gevallen als wij.

Saalbach, je was thuis voor mij.

Muis gaat bijna naar huis :)

Lieve famillie en vrienden,

Iedereen is zich er natuurlijk van bewust dat mijn terugkeer naar Nederland nooit onopgemerkt zou kunnen blijven.. Desondanks wil ik toch nog officieel aankondigen dat het feest echt bijna voorbij is hier in Saalbach. Binnenkort kunnen jullie weer met een gerust hart 'gedraag je van Gelder!' tegen me roepen en misschien dat ik me er zelfs wel weer iets van aantrek! Op de planning staat 18 maart als aankomstdatum, tijd tot dusver onbekend. Wees dus voorbereid op alles lieve mensen..

Het seizoen is hier ook wel zo goed als over. De sneeuw verdwijnt in rap tempo, de mensen verdwijnen in rap tempo. De laatste dagen is het heel erg warm geweest met twee uitgangsscenario's: warm met zon of warm met regen. Na een paar heerlijke zonovergoten dagen zit ik nu lekker op mijn kamertje terwijl het buiten met Nederlandse bakken uit de hemel komt. Ik ben deze hele week vrij omdat er geen werk meer is. Gelukkig zijn er heel wat mensen vrij, of gehandicapt, en verzinnen we met zijn alles wel wat dingen om te doen. Afgelopen zaterdag naar Zell am See gereden met Thijssie, bezoekje aan het ziekenhuis en wat gewinkelt. Ik heb nieuwe goggles gekocht. Ik word nu eindelijk geaccepteerd door de skileraren en dat gaf zo'n speciaal warm gevoel in mijn onderbuik dat ik spontaan verliefd ben geworden op mijn nieuwe goggles. Thanks guys! Daarna hebben we een mooi feestje gevierd in Hinterhag ter ere van Kristian Klercke's verjaardag. De details zal ik jullie besparen maar we hebben genoten: jeden Tag Hinterhag! Aangezien Thijs gehandicapt is en niet kan skiën hebben we gisteren een berg beklommen. Wij hebben gewoon de Hohe Penhap bedwongen, en achteraf ben ik heel blij dat we het overleefd hebben. Foto's van het uitzicht op 2113 meter hoogte volgen!

Ik heb net grote schoonmaak gehouden met Franshine in ons paleisje. Deze fotoserie zal ook binnenkort op internet verschijnen zodat jullie allemaal kunnen meegenieten van ons knusse huisje in opgeruimde staat. Vanmiddag nog 65 euro aan statiegeld naar de supermarkt verplaatsen met Matthijs Willem van Rhijn, en hopen dat het eventjes stop met regenen.

Morgen gaan we als afsluiter van het seizoen met onze vaste groep een nachtje op de berg slapen. Bij onze favoriete berghut, Berger Hochalm, staat voedsel, bier en een bed voor ons klaar. Thijs merkte vanochtend al terecht op dat een bed misschien wel een beetje overbodige luxe zou kunnen zijn. We hebben er zin in! Super om nog even met zijn allen na te genieten van een goed seizoen. Iedereen is nu toch al bezig met het vertrek richting thuis, en heel spoedig zal het hier heel stil worden.

Ik hoor heel graag hoe met jullie allemaal gaat, tot over twee weekjes!

Veel liefs,
Muis

Update

Lieve, lieve, lieve familie en vrienden,

Mijn oprechte excuses voor het lange uitblijven van een mooi verhaal. Ik zit er nu helemaal klaar voor: laptopje op schoot, muziekje aan, biertje in mijn hand, sneeuwstorm buiten en chocoladekoekjes voor een euro.

Alweer bijna drie weken geleden kwam mijn lieve broertje mij bezoeken in het wonderschone Saalbach! En dat was sowieso mijn leukste week tot nu toe. Ik heb even laten zien hoe skileraren leven en ik geloof dat het Hidde wel beviel. Na veel schreeuwen, huilen, duwen en trekken zelfs een paar daagjes vrij geregeld. We hebben ontzettend veel geski't en geboard en intens genoten van het lekkere zonnetje. Het grootste compliment wat ik die week heb gekregen was uit Hidde's mond: hij vond dat ik wel een beetje als papa begon te skiën. Ik kan niet wachten tot ik ook weer samen met papa en mama kan skiën.. maar het was heel fijn om Hidde als representant van het thuisfront te hebben. Zo leuk om mijn huisje te kunnen laten zien, mijn vrienden, mijn werk, mijn nieuwe leventje. We hebben een goede broer-zus-week gehad. Veel gedaan, veel gedronken en veel gelachen.

Vorige week was mijn lieve broertje alweer vertrokken, en is mijn nieuwe kamergenootje Francine bij mij ingetrokken. Francine en ik zijn letterlijk Jut en Jul.. We hebben het ontzettend gezellig samen en kunnen heerlijk om alles lachen. Zelfs boodschappen doen met ons is één groot feest. Ik naast alle sociale verplichtingen ook nog een heerlijke lesweek gehad. Via een Engelse reisorganisatie kreeg ik samen met de Denen en Bob een hele hoop Engelse enthousiastelingen toegewezen waar we maar wat leuks mee moesten gaan doen. Ik heb een groep Engelse schoolkinderen van een jaartje of 15 skiles gegeven. Ze begonnen als complete beginners maar konden na drie dagen bij hun hotel opgehaald worden 's ochtends, en zelf terug skiën 's middags. Ontzettend gelachen met deze mensen vooral omdat je met deze leeftijdscategorie een echt gesprek kunt voeren. Vooral tijdens de lunchpauze kwamen de beste gespreksonderwerpen op tafel. Volgens mij zijn Engelsen alleen niet zo gewend aan de Hollandse uitbundigheid die ik bezit, want ze vroegen me letterlijk de tweede dag: 'Miss, are you mental?'. En dat is nog zo'n leuk ding van die Engelsen: ze zijn extreem beleefd dus ik voelde me extreem oud. De generatiekloof werd nog wel wat duidelijker geaccentueerd toen Bob, James en ik ons op donderdagavond in Bobby's Pub meldden voor de kinderdisco. Gelukkig hebben wij geen last van dit soort barrières en hebben wij ons prima vermaakt die avond met karaoke, bier en schreeuwende Justin Bieber-fans.

Deze week ben ik sowieso de bofkont van de skischool! Ik heb via dezelfde Engelse reisorganisatie weer Engelse schoolkinderen te pakken.. En ze snowboarden allemaal al een jaartje of 3/4! Ik heb afgelopen dagen eigenlijk vooral heel veel geboard, en heel weinig les gegeven. We zijn een beetje het gebied aan het rondtoeren en dat bevalt iedereen (inclusief mij natuurlijk) prima. We hebben wat off-piste runs gepakt, wat buckel-pistes uitgeprobeerd, in het funpark rondgehangen en de Boardercross meerdere malen gepakt.

Morgen is er weer een gave Freestyle show in ons eigen knusse dorpje, en deze gaat traditiegetrouw gepaard met veel bier en weinig slapen. Al is vandaag wel de twijfel toegenomen of deze daadwerkelijk plaatsvind. Er woed hier namelijk weer een heuse sneeuwstorm waardoor vandaag bijna alle liften gesloten waren in het skigebied. Gelukkig is het niet meer zo koud als afgelopen weken. Het was hier overdag rond de -20, dus ik vond al die berichten uit Nederland over extreme kou en sneeuwval wel een beetje overdreven. Niet zo aanstellen he! Vanavond doen we lekker rustig aan, blijven lekker thuis en ik zal proberen wat foto's te posten van afgelopen weken.

Lieve mensen, ik hoor ook altijd graag hoe met jullie gaat natuurlijk!

Heel veel liefs uit het nog-altijd-knusse-Oostenrijk,

Muis

Eerste officiele dag vrij!

Lieve mensen,

Vandaag allereerste officiele vrije dag, wat betekent dat ik me niet hoefde te melden voor de ochtend-meeting. En dat voelde goed! Ik ben pas om 8 uur 's ochtends mijn bedje uit gekropen. Het sneeuwt hier nog steeds flink, maar ik stond alsnog om 10 uur 's ochtends op de piste samen met Margot en Thijs. We hebben zalig geski't de hele dag, ondanks de verschrikkelijke kou, windsnelheden van 60 km/h en constante stroom sneeuw. De echte bikkels hebben een super dag gehad en ik ben blij dat we zelfs nog een zonnetje hebben gezien. Om de familie-eer hoog te houden: heerlijk gegeten in Berger Alm.

Morgen gewoon weer aan de bak waarschijnlijk, maar komende week wat meer zon en wat minder sneeuw zoals het er nu naar uit ziet.

Lieve mama Margot en Thijs, bedankt voor een heerlijk dagje!

Leven van een privat-lehrer

Lieve mensen,

Ik doe vandaag even 'een Arthur'tje'. Dit betekent dat ik ga vertellen hoe geweldig goed ik het voor elkaar heb, en daarbij ga ik benadrukken dat jullie het allemaal veel slechter hebben.

Afgelopen dagen was ik namelijk per ongeluk tot privat-lehrer omgetoverd. De toverslag kwam van de hand van onze eeuwig geliefde Otto, die een privat-lehrer nodig had maar niet wist voor wie, waarom en hoe lang. Uiteraard heb ik gewoon een goede poging gedaan om daar achter te komen en kwam tot een zeer mooie conclusie. Ik heb een heel aardig Russisch vrouwtje van een jaartje of 40 te pakken. Ze kan al aardig skiën, maar is een beetje bangig. De vooroordelen van Russen in wintersportgebieden zullen vast grotendeels waar zijn maar wat een leuke mensen heb ik ontmoet! Mijn Russin, Natalia, heeft alleen 's ochtends twee uurtjes les. De eerste dag werd ze opgehaald door haar man die mij gelijk ook uitnodigde voor de lunch. Toen ik de rolex om zijn pols zag verdwenen al mijn schuldgevoelens over eten op iemand anders kosten als sneeuw voor de zon. Deze vriendelijke mensen komen uit Moskou en gaan elk jaar wel een weekje of twee wintersporten in Oostenrijk. Die lieve Natalia was de eerste dag al zo blij met me (wat er niet echt van af straalde tijdens het skiën, maar voornamelijk in de bar) dat ze me nog 3 dagen bij heeft geboekt.

Vandaag hebben Natalia en ik ons ontzettend vermaakt ondanks het verschrikkelijke weer. Afgelopen nacht is er een meter sneeuw gevallen, en het heeft vandaag ook al de hele dag gesneeuwd. Alle liften in Saalbach, Hinterglemm en Leogang waren gesloten op een paar liften in het dal na. Natalia en ik begonnen toch vol goede moed aan onze eerste afdaling, en de tweede, vooruit ook nog een derde.. Na drie keer dezelfde afdaling waren we koud, nat en moe en vonden we dat we wel een drankje hadden verdiend. Zo zaten Natalia en ik om half 12 's ochtends in Bauers Bar een glühweintje te nuttigen. Aangezien we wel aan Natalia's man wilden laten zien dat we druk bezig waren met skiën, zijn we nog wel een keer in de lift gestapt. Daar kwamen we tot de conclusie dat we liever in de lift zaten dan op de piste stonden. Voornamelijk omdat de stoeltjes verwarmd zijn en er een fijn afdakje boven je hoofd hangt. Gelukkig kwamen we Natalia's man op de piste tegen die voor de zekerheid ook al een glühweintje had genuttigd met een vriend. Wat het leven van een privat lehrer echt goed maakt is denk ik toch het eten. Na weer een belachelijk goede lunch in een belachelijk duur restaurant verliet Natalia mij omdat ze heel hard een manicure nodig had. Morgen zie ik haar weer en gaan we kijken of we naar Hinterglemm kunnen skiën (daar schijn je ook erg lekker te kunnen eten namelijk).

Ik voel me echt verwend, maar ik geniet er wel echt van. Mijn vrienden/collega's hier zullen waarschijnlijk proberen me uit het raam te storten van de tweede etage als ze dit lezen. Daar tegenover staat wel dat jullie waarschijnlijk allemaal zaterdag vrij zijn, en ik niet!

Nog wat algemene informatie: alles hier gaat gewoon lekker door. Soms wat kindergroepen les geven, nu privé lesjes, van de week misschien wat snowboarden.. Ik ben nog steeds heel blij dat ik hier ben en geniet elke dag van mijn leventje hier. Ik zal proberen nog wat foto's te plaatsen. Internet is hier extreem traag maar ik kan altijd een poging doen.

Heel veel liefs,
Muis

1 januari 2012

Lieve familie en vrienden,

PROSIT 2012!

Alle liefde en geluk van de wereld gewenst voor 2012! Ik hoop dat jullie allemaal net zo'n mooie jaarwisseling hebben gehad als ik.

De jaarwisseling in Saalbach is een hele happening, ik heb genoten! Om 5 uur 's middags begon het grote feest voor ons, we verzamelden met alle skileraren van alle skischolen in Saalbach bij de lift van de dalafdaling naar het centrum. Er waren verschillende groepen en demonstraties. Klassiek skiën in formaties, de vlaggenafdaling en freestyle van de kicker. Toen het donker werd kwam het mooiste wat ik ooit heb gezien en waar ik zelf deel van uit mocht maken: de fakkelafdaling. Samen met wel 60 andere skileraren zijn we allemaal met twee fakkels naar beneden geski't. Ik hoop dat ik snel foto's kan vinden. Als afsluiting een super mooie vuurwerkshow, waarbij het duidelijk werd waarom de skipassen zo duur zijn.

In onze favoriete lokale bar, Bobby's, hebben we met (bijna) alle leraren van SnowAcademy gegeten en gedronken. Op mooie houten bierbanken aan mooie houten biertafels. Wat het feest ultiem maakte: op kosten van de baas. Na een fijne 'Bobby bedankt, Bobby bedankt' zijn we doorgegaan naar Taverne waar we geproost hebben op het nieuwe jaar. Mama Margo had champagne geregeld, bier is er nooit tekort hier en zelfs vuurwerk om 12 uur. Taverne schudde op zijn grondvesten, meer kan ik er niet van maken!

Gelukkig mochten we ons vanochtend wel gewoon om half 9 's ochtends melden. Ik heb nog nooit zoveel mensen met zulke kleine rode oogjes bij elkaar gezien. En ik bied alvast mijn excuses aan, sorry al mijn lieve collega's die gewoon moesten werken, maar Margo en ik waren vrij vandaag! We hebben een ultieme relaxdag ingericht, lekker de hele dag op rustig tempo geski't en vooral veel in het zonnetje gezeten.

Nu gaan we lekker kaasfonduen om het nieuwe jaar goed te beginnen! Tot gauw!

Kus

Leven van een skilerares

Liebe Familien und Freunden,

Alles klar ins Saalbach! Ik ben op mijn verjaardag gearriveerd na een reis van zo'n 14 uur. Wel heel voorspoedig, geen uitstapjes naar Parijs dit keer.

Momenteel bak ik tosti's in een koekenpan, en drink ik halve liters Stiegl (Braukunst auf höchster Stufe). Op de tv, die geen flatscreen is, kijk ik rtl4 want dat doet me wel een beetje aan thuis denken. Op de begane grond hebben ze wel flatscreens. En of dit een probleem is: ask Bob. Gelukkig houden Carlo & Irene me wel bezig. Ik mis het Nederlandse gebrabbel nu al een beetje. De taxi-chauffeurs brabbelen hier namelijk ook wat af, tot ze moe worden van mijn 'Entschuldigung, ich habe Sie nicht verstehen, können Sie das wiederholen bitte?'.

Ik heb het op mijn verjaardag heel druk gehad met heel weinig, zoals het hoort dus! Ik heb mijn eerste cadeautje in Saalbach ontvangen: mijn skileraar-outfit. Ook heb een ik knus kamertje toegewezen gekregen in das Mitarbeiderhaus. Wat te verstaan onder knus? Een kamertje van zo'n 20 vierkante meter, waarin 2 bedden, 1 tafel, 1 stoel, 1 kast, 1 koelkast en 2 kookplaatjes zijn gepositioneerd. Ik heb gelijk de hele kamer maar verbouwd want de indeling beviel me niet. Mijn kamergenootje is nog niet aanwezig, waar ik stiekem wel een beetje blij mee ben want ik heb nu lekker de hele dag kunnen rommelen. Gelukkig heb ik hele gezellige overburen die ook nog veel cadeautjes voor me hadden geregeld, 's avonds in de kroeg in Hinterglemm. PASST SCHON.

Vorige week vrijdag heb ik mijn skipas opgehaald, en toen begon het feest natuurlijk pas echt. Ik heb samen met Thijs in een middagje even het hele gebied bekeken. Het is wel heel gaaf om als echte 'skileraar' op pad te zijn. Mensen gaan er opeens van uit dat jij precies weet waar welke lift/piste/bushalte/wc/bakker/kroeg/skischool/verhuur/huis te vinden is. Ik heb de hele dag vriendelijk naar al het liftpersoneel gezwaaid want je weet maar nooit wanneer je ze nodig hebt. Het skigebied Saalbach-Hinterglemm-Leogang is onwijs groot, en alles is op elkaar aangesloten. Je kunt zonder veel liften of lopen van dorp naar dorp skiën. Het allermooiste aan het hele skigebied is dat wij tot aan de voordeur kunnen skiën. De weg naar onze voordeur is een soort van piste/route die niet geprepareerd word maar wel gemarkeerd is. Dat was dus een mooie afdaling tiefschnee happen, ik kwam letterlijk als een wit sneeuwpopje thuis en ik ben blij dat Thijs hier geen fotomateriaal van heeft!

Afgelopen zondag ben ik begonnen met lesgeven, ik ben ingedeeld bij de kinderleraren en het gaat super goed! Ik vind het lesgeven echt ontzettend leuk. Het 'kinderuntericht' is wel heel zwaar, ik had een groep met kinderen tussen de 4 en 6. Dit betekent dat je bij elke 5 meter lopen of skiën je 5 keer een stel kinderen moet oprapen. Ik heb ook chronisch spierpijn van het sjouwen met ski's, kinderen en het eeuwige pflug fahren.

Mijn dagen zijn lang, we melden ons om half 9 's ochtends bij de skischool om alles voor te bereiden. We bouwen elke dag kinderland op en Ik geef les van half 10 tot half 4, en lunch 's middags samen met mijn kindertjes in het hotel van de skischool. Daarna sluiten we alle lifte, ruimen we kinderland weer leeg en rennen we gauw naar de Bobby's voor een biertje. Het leven van een skileraar is zeker goed!

Er is heel veel sneeuw gevallen sinds mijn aankomst. We hebben al een paar 'tiefschnee' daagjes er op zitten. Ik hou mijn status als sneeuwpopje dus echt hoog, want als de sneeuw tot je middel komt is snowboarden toch een stuk moeilijker dan het lijkt. Mijn lieve vriendjes hier hebben me een aantal keren moeten opgraven. Het sneeuwt overdag continu en daarnaast staan de sneeuwkanonnen 24/7 aan. Dus papa, mama en Hidde, als jullie komen is er sowieso sneeuw! Ik heb tot die tijd precies nul vrije dagen. Tot half januari werk ik 7 dagen per week. Het begint sinds vandaag ook al drukker te worden hier in Saalbach. Er komen ladingen Nederlanders binnen en die rijden bijna allemaal in verschrikkelijk mooie auto's.

Ik ben heel benieuwd hoe mijn komende weken er uit gaan zien, ik ga jullie op de hoogte houden! Sinds vandaag heb ik eindelijk mijn eigen internetverbinding op mijn kamertje dus we kunnen allemaal weer lekker skypen, facebooken en mailen.

Heel veel liefs uit Oostenrijk,
Sneeuwpopje

Titel jetzt: schi- und snowboard lehrerin

Lieve familie en vrienden,

Ik ben vanaf vandaag nog lekker een paar daagjes in Nederland. Sinds aankomst is het net alsof ik helemaal niet weg ben geweest. In Kaprun was mijn leventje zo druk en chaotisch dat het moeilijk was om überhaupt te denken aan thuis. Het is fijn om weer bruin brood te eten. En ik heb de Nederlandse melk gemist. Maar mijn leventje is Kaprun was verder zo perfect dat ik niet kan wachten om weer te vertrekken naar Oostenrijk. Het is zo heerlijk om elke dag wakker te worden met de gedachte dat je die dag weer heel veel plezier gaat hebben met geweldige mensen, veel sneeuw en veel snowboarden of skiën.

De cursus die ik heb gevolgd in Kaprun was erg zwaar. De SBSSV, het Salzburger verband voor de opleiding van skileraren, staat als beste aangeschreven in Oostenrijk. Ze willen graag die reputatie hoog houden en dat was te zien in het slagingspercentage. Van de duaal-deelnemers hebben veel mensen jammer genoeg niet hun Anwärter behaald. Ik heb voor snowboarden alles keurig afgevinkt, maar ik moet me helaas wel in Maart weer in Kaprun melden voor een herkansing op het onderdeel 'schulefahrt, pflugfahren' van skiën. Ik baalde uiteraard ontzettend, maar gelukkig heb ik de belangrijkste onderdelen wel afgevinkt. Zo heb ik mijn beiden 'lehrauftritts' gehaald, ik heb voor zowel skiën als snowboarden daarmee bewezen dat ik les kan geven in het Duits. Al mijn theorie toetsen heb ik in één keer gehaald, zes praktijktoetsen voor snowboarden staan op mijn lijstje en mijn beheersing van de Duitse taal is uitstekend.

Ik ben ontzettend blij met de resultaten die ik behaald heb en weet dat ik het skiën ook gewoon ga halen in maart. En met alle mensen die in maart terugmoeten komen gaan we tegen die tijd weer een mooi feestje bouwen in Kaprun uiteraard. Gelukkig mag ik met de papieren die ik nu heb sowieso les gaan geven aan de SnowAcademy in Saalbach. Sinds gisteren begint er eindelijk ook wat sneeuw te vallen, dus hopelijk valt er aan het eind van de week ook wat les te geven. Mijn contract begint officieel 18 december, maar ik zal iets eerder aanreizen om het mooie Saalbach eens van dichtbij te bekijken.

Mijn terugreis naar Nederland is niet zo soepel verlopen als gehoopt. Dankzij een supersnelle actie net na Munchen heb ik kunnen voorkomen een weekendje Parijs bij te moeten boeken. We waren in Munchen in het verkeerde treinstel gestapt, en werden afgekoppeld richting België en Frankrijk. Hoewel ik een weekendje Parijs ook wel zag zitten, was de roep van mijn eigen bedje in Nederland ook wel heel duidelijk te horen. Uiteindelijk zijn we alsnog in de nachttrein richting Emmerich beland, waarin we slaapplaatsen hadden gereserveerd. Ik kan u allen vertellen dat degene die naast mij aan de andere kant van het gangpad lag heerlijk geslapen heeft. Dat hij genoten heeft was aan zijn gesnurk te horen. Jammer genoeg kon ik de slaap niet zo vatten en heb ik voornamelijk gelachen om al die stomme Hollanders die altijd maar denken dat ze alles kunnen maken. Ik denk ook nog zeer diep na over hoe ik Saalbach volgende week ga proberen te bereiken.

Ik ga nu lekker wat foto's posten van mijn avonturen, ik hoop dat jullie weer een beetje op de hoogte zijn.

Veel liefs,