Lieve mensen,

Ik doe vandaag even 'een Arthur'tje'. Dit betekent dat ik ga vertellen hoe geweldig goed ik het voor elkaar heb, en daarbij ga ik benadrukken dat jullie het allemaal veel slechter hebben.

Afgelopen dagen was ik namelijk per ongeluk tot privat-lehrer omgetoverd. De toverslag kwam van de hand van onze eeuwig geliefde Otto, die een privat-lehrer nodig had maar niet wist voor wie, waarom en hoe lang. Uiteraard heb ik gewoon een goede poging gedaan om daar achter te komen en kwam tot een zeer mooie conclusie. Ik heb een heel aardig Russisch vrouwtje van een jaartje of 40 te pakken. Ze kan al aardig skiën, maar is een beetje bangig. De vooroordelen van Russen in wintersportgebieden zullen vast grotendeels waar zijn maar wat een leuke mensen heb ik ontmoet! Mijn Russin, Natalia, heeft alleen 's ochtends twee uurtjes les. De eerste dag werd ze opgehaald door haar man die mij gelijk ook uitnodigde voor de lunch. Toen ik de rolex om zijn pols zag verdwenen al mijn schuldgevoelens over eten op iemand anders kosten als sneeuw voor de zon. Deze vriendelijke mensen komen uit Moskou en gaan elk jaar wel een weekje of twee wintersporten in Oostenrijk. Die lieve Natalia was de eerste dag al zo blij met me (wat er niet echt van af straalde tijdens het skiën, maar voornamelijk in de bar) dat ze me nog 3 dagen bij heeft geboekt.

Vandaag hebben Natalia en ik ons ontzettend vermaakt ondanks het verschrikkelijke weer. Afgelopen nacht is er een meter sneeuw gevallen, en het heeft vandaag ook al de hele dag gesneeuwd. Alle liften in Saalbach, Hinterglemm en Leogang waren gesloten op een paar liften in het dal na. Natalia en ik begonnen toch vol goede moed aan onze eerste afdaling, en de tweede, vooruit ook nog een derde.. Na drie keer dezelfde afdaling waren we koud, nat en moe en vonden we dat we wel een drankje hadden verdiend. Zo zaten Natalia en ik om half 12 's ochtends in Bauers Bar een glühweintje te nuttigen. Aangezien we wel aan Natalia's man wilden laten zien dat we druk bezig waren met skiën, zijn we nog wel een keer in de lift gestapt. Daar kwamen we tot de conclusie dat we liever in de lift zaten dan op de piste stonden. Voornamelijk omdat de stoeltjes verwarmd zijn en er een fijn afdakje boven je hoofd hangt. Gelukkig kwamen we Natalia's man op de piste tegen die voor de zekerheid ook al een glühweintje had genuttigd met een vriend. Wat het leven van een privat lehrer echt goed maakt is denk ik toch het eten. Na weer een belachelijk goede lunch in een belachelijk duur restaurant verliet Natalia mij omdat ze heel hard een manicure nodig had. Morgen zie ik haar weer en gaan we kijken of we naar Hinterglemm kunnen skiën (daar schijn je ook erg lekker te kunnen eten namelijk).

Ik voel me echt verwend, maar ik geniet er wel echt van. Mijn vrienden/collega's hier zullen waarschijnlijk proberen me uit het raam te storten van de tweede etage als ze dit lezen. Daar tegenover staat wel dat jullie waarschijnlijk allemaal zaterdag vrij zijn, en ik niet!

Nog wat algemene informatie: alles hier gaat gewoon lekker door. Soms wat kindergroepen les geven, nu privé lesjes, van de week misschien wat snowboarden.. Ik ben nog steeds heel blij dat ik hier ben en geniet elke dag van mijn leventje hier. Ik zal proberen nog wat foto's te plaatsen. Internet is hier extreem traag maar ik kan altijd een poging doen.

Heel veel liefs,
Muis