Mijn oprechte excuses voor het lange uitblijven van een mooi verhaal. Ik zit er nu helemaal klaar voor: laptopje op schoot, muziekje aan, biertje in mijn hand, sneeuwstorm buiten en chocoladekoekjes voor een euro.

Alweer bijna drie weken geleden kwam mijn lieve broertje mij bezoeken in het wonderschone Saalbach! En dat was sowieso mijn leukste week tot nu toe. Ik heb even laten zien hoe skileraren leven en ik geloof dat het Hidde wel beviel. Na veel schreeuwen, huilen, duwen en trekken zelfs een paar daagjes vrij geregeld. We hebben ontzettend veel geski't en geboard en intens genoten van het lekkere zonnetje. Het grootste compliment wat ik die week heb gekregen was uit Hidde's mond: hij vond dat ik wel een beetje als papa begon te skiën. Ik kan niet wachten tot ik ook weer samen met papa en mama kan skiën.. maar het was heel fijn om Hidde als representant van het thuisfront te hebben. Zo leuk om mijn huisje te kunnen laten zien, mijn vrienden, mijn werk, mijn nieuwe leventje. We hebben een goede broer-zus-week gehad. Veel gedaan, veel gedronken en veel gelachen.

Vorige week was mijn lieve broertje alweer vertrokken, en is mijn nieuwe kamergenootje Francine bij mij ingetrokken. Francine en ik zijn letterlijk Jut en Jul.. We hebben het ontzettend gezellig samen en kunnen heerlijk om alles lachen. Zelfs boodschappen doen met ons is één groot feest. Ik naast alle sociale verplichtingen ook nog een heerlijke lesweek gehad. Via een Engelse reisorganisatie kreeg ik samen met de Denen en Bob een hele hoop Engelse enthousiastelingen toegewezen waar we maar wat leuks mee moesten gaan doen. Ik heb een groep Engelse schoolkinderen van een jaartje of 15 skiles gegeven. Ze begonnen als complete beginners maar konden na drie dagen bij hun hotel opgehaald worden 's ochtends, en zelf terug skiën 's middags. Ontzettend gelachen met deze mensen vooral omdat je met deze leeftijdscategorie een echt gesprek kunt voeren. Vooral tijdens de lunchpauze kwamen de beste gespreksonderwerpen op tafel. Volgens mij zijn Engelsen alleen niet zo gewend aan de Hollandse uitbundigheid die ik bezit, want ze vroegen me letterlijk de tweede dag: 'Miss, are you mental?'. En dat is nog zo'n leuk ding van die Engelsen: ze zijn extreem beleefd dus ik voelde me extreem oud. De generatiekloof werd nog wel wat duidelijker geaccentueerd toen Bob, James en ik ons op donderdagavond in Bobby's Pub meldden voor de kinderdisco. Gelukkig hebben wij geen last van dit soort barrières en hebben wij ons prima vermaakt die avond met karaoke, bier en schreeuwende Justin Bieber-fans.

Deze week ben ik sowieso de bofkont van de skischool! Ik heb via dezelfde Engelse reisorganisatie weer Engelse schoolkinderen te pakken.. En ze snowboarden allemaal al een jaartje of 3/4! Ik heb afgelopen dagen eigenlijk vooral heel veel geboard, en heel weinig les gegeven. We zijn een beetje het gebied aan het rondtoeren en dat bevalt iedereen (inclusief mij natuurlijk) prima. We hebben wat off-piste runs gepakt, wat buckel-pistes uitgeprobeerd, in het funpark rondgehangen en de Boardercross meerdere malen gepakt.

Morgen is er weer een gave Freestyle show in ons eigen knusse dorpje, en deze gaat traditiegetrouw gepaard met veel bier en weinig slapen. Al is vandaag wel de twijfel toegenomen of deze daadwerkelijk plaatsvind. Er woed hier namelijk weer een heuse sneeuwstorm waardoor vandaag bijna alle liften gesloten waren in het skigebied. Gelukkig is het niet meer zo koud als afgelopen weken. Het was hier overdag rond de -20, dus ik vond al die berichten uit Nederland over extreme kou en sneeuwval wel een beetje overdreven. Niet zo aanstellen he! Vanavond doen we lekker rustig aan, blijven lekker thuis en ik zal proberen wat foto's te posten van afgelopen weken.

Lieve mensen, ik hoor ook altijd graag hoe met jullie gaat natuurlijk!

Heel veel liefs uit het nog-altijd-knusse-Oostenrijk,

Muis