Alles klar ins Saalbach! Ik ben op mijn verjaardag gearriveerd na een reis van zo'n 14 uur. Wel heel voorspoedig, geen uitstapjes naar Parijs dit keer.

Momenteel bak ik tosti's in een koekenpan, en drink ik halve liters Stiegl (Braukunst auf höchster Stufe). Op de tv, die geen flatscreen is, kijk ik rtl4 want dat doet me wel een beetje aan thuis denken. Op de begane grond hebben ze wel flatscreens. En of dit een probleem is: ask Bob. Gelukkig houden Carlo & Irene me wel bezig. Ik mis het Nederlandse gebrabbel nu al een beetje. De taxi-chauffeurs brabbelen hier namelijk ook wat af, tot ze moe worden van mijn 'Entschuldigung, ich habe Sie nicht verstehen, können Sie das wiederholen bitte?'.

Ik heb het op mijn verjaardag heel druk gehad met heel weinig, zoals het hoort dus! Ik heb mijn eerste cadeautje in Saalbach ontvangen: mijn skileraar-outfit. Ook heb een ik knus kamertje toegewezen gekregen in das Mitarbeiderhaus. Wat te verstaan onder knus? Een kamertje van zo'n 20 vierkante meter, waarin 2 bedden, 1 tafel, 1 stoel, 1 kast, 1 koelkast en 2 kookplaatjes zijn gepositioneerd. Ik heb gelijk de hele kamer maar verbouwd want de indeling beviel me niet. Mijn kamergenootje is nog niet aanwezig, waar ik stiekem wel een beetje blij mee ben want ik heb nu lekker de hele dag kunnen rommelen. Gelukkig heb ik hele gezellige overburen die ook nog veel cadeautjes voor me hadden geregeld, 's avonds in de kroeg in Hinterglemm. PASST SCHON.

Vorige week vrijdag heb ik mijn skipas opgehaald, en toen begon het feest natuurlijk pas echt. Ik heb samen met Thijs in een middagje even het hele gebied bekeken. Het is wel heel gaaf om als echte 'skileraar' op pad te zijn. Mensen gaan er opeens van uit dat jij precies weet waar welke lift/piste/bushalte/wc/bakker/kroeg/skischool/verhuur/huis te vinden is. Ik heb de hele dag vriendelijk naar al het liftpersoneel gezwaaid want je weet maar nooit wanneer je ze nodig hebt. Het skigebied Saalbach-Hinterglemm-Leogang is onwijs groot, en alles is op elkaar aangesloten. Je kunt zonder veel liften of lopen van dorp naar dorp skiën. Het allermooiste aan het hele skigebied is dat wij tot aan de voordeur kunnen skiën. De weg naar onze voordeur is een soort van piste/route die niet geprepareerd word maar wel gemarkeerd is. Dat was dus een mooie afdaling tiefschnee happen, ik kwam letterlijk als een wit sneeuwpopje thuis en ik ben blij dat Thijs hier geen fotomateriaal van heeft!

Afgelopen zondag ben ik begonnen met lesgeven, ik ben ingedeeld bij de kinderleraren en het gaat super goed! Ik vind het lesgeven echt ontzettend leuk. Het 'kinderuntericht' is wel heel zwaar, ik had een groep met kinderen tussen de 4 en 6. Dit betekent dat je bij elke 5 meter lopen of skiën je 5 keer een stel kinderen moet oprapen. Ik heb ook chronisch spierpijn van het sjouwen met ski's, kinderen en het eeuwige pflug fahren.

Mijn dagen zijn lang, we melden ons om half 9 's ochtends bij de skischool om alles voor te bereiden. We bouwen elke dag kinderland op en Ik geef les van half 10 tot half 4, en lunch 's middags samen met mijn kindertjes in het hotel van de skischool. Daarna sluiten we alle lifte, ruimen we kinderland weer leeg en rennen we gauw naar de Bobby's voor een biertje. Het leven van een skileraar is zeker goed!

Er is heel veel sneeuw gevallen sinds mijn aankomst. We hebben al een paar 'tiefschnee' daagjes er op zitten. Ik hou mijn status als sneeuwpopje dus echt hoog, want als de sneeuw tot je middel komt is snowboarden toch een stuk moeilijker dan het lijkt. Mijn lieve vriendjes hier hebben me een aantal keren moeten opgraven. Het sneeuwt overdag continu en daarnaast staan de sneeuwkanonnen 24/7 aan. Dus papa, mama en Hidde, als jullie komen is er sowieso sneeuw! Ik heb tot die tijd precies nul vrije dagen. Tot half januari werk ik 7 dagen per week. Het begint sinds vandaag ook al drukker te worden hier in Saalbach. Er komen ladingen Nederlanders binnen en die rijden bijna allemaal in verschrikkelijk mooie auto's.

Ik ben heel benieuwd hoe mijn komende weken er uit gaan zien, ik ga jullie op de hoogte houden! Sinds vandaag heb ik eindelijk mijn eigen internetverbinding op mijn kamertje dus we kunnen allemaal weer lekker skypen, facebooken en mailen.

Heel veel liefs uit Oostenrijk,
Sneeuwpopje